powiat pucki

Mieszkającemu w Mechowie diabłu o imieniu Purtik bardzo przeszkadzały odgłosy nabożeństw z mechowskiego kościoła. Postanowił więc świątynię zniszczyć. Jednej nocy poleciał aż do Szwecji, bowiem tam kiedyś widział idealnie nadające się do zadania głazy. Wracał, dźwigając mozolnie wielki kamień, aż mu się od tego zepsuł but. Przysiadł więc po drodze na leśnej polanie i zaczął go naprawiać.

W czasach kiedy Bałtyk był jeszcze gładkim i spokojnym morzem, w pobliżu Lisiego Jaru zamieszkał pierwszy rybak, imieniem Fabisz. W związku z tym, że był jedyny w okolicy, powodziło mu się całkiem nieźle. Jego jedynym zmartwieniem był purtk — miejscowy diabeł. Płatał on Fabiszowi niezliczone figle, uprzykrzając życie.

Kupiec Frank mógł się poszczycić nie tylko jednym z najbardziej okazałych statków, przewożących towary po Bałtyku, ale również piękną córką, Kristą. Dziewczyna często towarzyszyła ojcu w kupieckich wyprawach, umilając swoim śpiewem czas na morzu jemu i jego załodze. Wszyscy traktowali ją jako swego rodzaju talizman. Co ostatecznie przyczyniło się do ich zguby.

Działo się to wiele lat po wydarzeniach opisanych w legendzie o pierwszym ogniu na Rozewie. W międzyczasie na rozkaz polskiego króla wybudowano prawdziwą latarnię morską w miejscu, gdzie Krista i Fabisz rozpalali ognisko sygnałowe. Latarnikami zostali dziedzicznie ich potomkowie – ród Fabiszów.

Dawno temu rzeka Reda szersza była niż obecnie i spławna. Flisacy spuszczali nią drewno z puszczy, które dalej mogło płynąć do dalekich krajów. U ujścia rzeki rozwinęła się wieś Rewa. Jej mieszkańcy udawali się w dalekie podróże z drewnem i towarami, a przywozili z nich złoto i inne bogactwa. Mówiono wtedy, że w każdym porcie świata można było spotkać Rewianina.