powiat lubański

Kiedy husyci napadli na Górne Łużyce, nie mogli zdobyć zamku w Leśnej, w którym schroniło się wielu mieszkańców okolic. Dopiero zdrada brata kasztelana zamku oraz jego siostry, który otworzyli husytom tajne przejście do twierdzy, pozwoliło napastnikom wedrzeć się do niej i zamordować wszystkich.

W 1319 roku zmarł margrabia Waldemar, władca ziem na Górnych Łużycach. Pretensje do tych ziem rościł sobie jaworski książę Henryk, który był synem drugiej żony Waldemara - Beatrycze Świdnickiej.

Pewnego razu do Lubania zawitał mag z dalekich krajów. Wynajął on pokój w gospodzie, a następnie udał się na ucztę, zostawiając drzwi otwarte. Do pokoju weszła kilkuletnia córka karczmarza. Zafascynowana egzotycznymi przedmiotami, jakie przywiózł ze sobą przybysz, zaczęła się nimi bawić. W pewnym momencie odkorkowała niepozorną butelkę, stojącą na parapecie. Z butelki ulotnił się uwięziony w niej ziejący ogniem demon-jaszczur, nazywany Salamandrem.

Po wojnie 30-letniej obszar Śląska i Łużyc był bardzo wyniszczony, ludzie głodowali, szalały choroby. Nie uszło to uwadze Christopha von Nostitza, który panował na zamku Czocha. Chciał on pomóc swoim poddanym, toteż nie szczędził pieniędzy z zamkowego skarbca. Wiedział jednak, że tych nie wystarczy na długo, a problemów nie zdołają rozwiązać.

Podczas wojny trzydziestoletniej na Łużycach dragoni Buttlera plądrowali, rabowali i łupili mieszkańców. Także przeszli przez Lubań, gdzie ciemiężyli biednych mieszkańców grodu. Wraz z wojskami przybył zuchwały dragon, który u miejscowego szewca chciał zakupić nowe buty z cholewami. Jednak żadne nie pasowały na niego, pomimo usilnych starań szewca.

Kasztelan von Lesna miał córkę, która wyróżniała się na tle innych kobiet nie tylko urodą, ale też dobrym sercem oraz dzikością. Przemierzała ona samotnie lasy i wzgórza Górnych Łużyc, za pan brat będąc z lokalną naturą. Często na swojej drodze spotykała również dotkniętych rozmaitymi nieszczęściami ludzi, którym zawsze starała się pomóc.

Początki Leśnej są związane z zamkiem, który się w tym miejscu znajdował. Został on wybudowany przez Patu Ichari Lessena. Człowiek ten, o dość egzotycznym nazwisku, które później dało nazwę całej miejscowości, był saracenem sprowadzonym w 996 roku z Ziemi Świętej. Rozbudował on zamek w 1011 roku i założył ród von Lessna.

W każdą noc sylwestrową na 13 minut przed północą z okrągłego okna przy dachu Domu pod Okrętem wychyla głowę tajemnicza kobyła. Wpatruje się ona w jeden punkt, po czym znika. Komu zaś uda się zidentyfikować miejsce, na które pada wzrok zjawy, ten może odnaleźć tam wielkie skarby.

W średniowieczu zbudowano tunel pomiędzy kaplicą Św. Jerzego a podziemiami Kamiennej Góry. Przejście to wykorzystywane było przez proboszcza kaplicy do ukrywania kosztowności. Podobno przejście tunelem trwało aż godzinę.

W piwnicach kupieckiego Domu pod Okrętem krzyżowały się niegdyś korytarze, biegnące pod Lubaniem. Jeden z nich prowadził do klasztoru franciszkanów, inny do klasztoru Magdalenek. Mnisi i mniszki z tych przybytków podobno wykorzystywali podziemne skrzyżowanie, by się spotykać, niekoniecznie oddając się wyłącznie teologicznym dysputom.

Dawno temu pewna para nowożeńców, po wzięciu ślubu w kościele w Białogórzu, jechała wraz z orszakiem weselnym drogą do Nowej Karczmy. Niestety, po drodze zdarzył się wypadek, podczas którego nowożeńcy spadli z wiozącego ich wozu, nieszczęśliwie wpadając wprost do głębokiego źródła, w którym utonęli. Młodzi spoczywają na jego dnie z miłosnym uścisku. Jedynie wianek panny młodej przez jakiś czas dryfował po powierzchni, zanim również pochłonęła go woda.