Trucicielki ze Starej Kamienicy

Najstarszy syn pana w Starej Kamienicy postanowił się ożenić. Miał nawet swoją wybrankę - córkę bogatego kupca z Jeleniej Góry. Jednak pomysł ten nie spodobał się matce, która widziała to jako mezalians.

Ponieważ syn ani myślał od swojego zamiaru odstępować, matka opłaciła pewna kobietę, by ta córkę kupca otruła. Dziewczyna zmarła w męczarniach na rękach panicza, który poprzysiągł znaleźć winnego. Jakimś sposobem odnalazł trucicielkę i sprowadził ją do zamku w Starej Kamienicy. Tam torturami zdołał z niej wydobyć, że działała na zlecenia matki szlachcica.

Mężczyzna kazał obu kobietom spożyć tę samą truciznę, której użyły, by pozbyć się jego wybranki.

Od tego czasu o północy na zamku zaczęły się pojawiać zjawy dwóch kobiet. Mówiły one coś do siebie, ale nikt nie umiał usłyszeć co. Dopiero wiele lat później młody proboszcz parafii w Starej Kamienicy postanowił rozwiązać zagadkę. Koła nocy spędził w niszczejącym już wtedy zamku, aż w końcu natrafił na zjawy. Usłyszał, że oskarżają się one po niemiecku: “ona jest winna”.

Następnego dnia ksiądz odprawił mszę w ruinach zamku i duchy już się nie pojawiły.