powiat poznański

Trzej bracia - Lech, Czech i Rus - wybrali się kiedyś na polowanie. W pewnym momencie dostrzegli stado łosi w puszczy. Ruszyli za nimi, w szczególności mając na oku rosłego byka - przewodnika stada. Gdy w końcu udało im się oddzielić go od reszty, puścili się za nim w pogoń. Zwierzę uciekało jednak szybko i dopiero po wielu milach dopadli go na polanie, na środku której rosło kilka dębów. Łoś, widząc że jest otoczony, pochylił łeb uzbrojony w okazałe rogi i przygotował się do walki.

Dawniej każdego roku na wiosnę leniwie zwykle płynąca Warta gwałtownie wzbierała, wylewając na okoliczne łąki. Był to przyczynek do zmartwienia dla dorosłych oraz sposób na zabawę dla dzieci, dla których zawsze była to jakaś odmiana. Właśnie taka dwójka dzieci, wypadająca bydło nad rzeką, spostrzegła dziwny kształt w falach rzeki. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie dziwne światło, które raz na jakiś czas błyskało z przedmiotu.

Dawno temu, kiedy w Gnieźnie rządził Mieszko I, na południe od Poznania swoje ziemie miał ród Puszczyków. Na jego czele stał waleczny Luboń. Ród ten był bardzo wpływowy, a siostra Lubonia – Sława – była jedną z żon kniazia Mieszka.