miasto Szklarska Poręba

Flins, według legend, był bogiem śmierci, czczonym przez Łużyczan i Bieżuńczan. Główny ośrodek jego kultu miał się znajdować na górze Landskrone w pobliżu Görlitz. Głównym jego atrybutem miał być złoty posąg Flinsa, który był przedstawiany jako nieboszczyk odziany w płaszcz, w towarzystwie lwa.

Pewnego lata Duch Gór zszedł ze swoich grani w doliny, do ludzi, by zapoznać się z ich trybem życia i problemami. Przybrał postać młodego chłopca, imieniem Janek, który zatrudnił się u pewnego gospodarza do wypasu świń. Szybko okazało się, że jest w tym lepszy od okolicznych pastuchów, a powierzona mu trzódka rosła zdrowsza i większa niż inne. Przy tym nie dopominał się on o większe pieniądze, co gospodarz skrzętnie wykorzystywał, podrzucając mu coraz więcej zwierząt do opieki.

Dawno temu żył w Szklarskiej Porębie drwal imieniem Bronisz. Mimo ciężkiej i wymagającej pracy żyło mu się dobrze, dopóki nie zachorowała jego matka. Od kiedy musiał zajmować się chorą i nie mógł pracować, coraz częściej bieda zaglądała do jego domu. W końcu zdecydował się udać w góry i tam poszukać drogocennych kamieni, które mógłby sprzedać i kupić jedzenie oraz leki. Osoby szukające tego typu skarbów nazywano wówczas kamieńczykami.

Wśród skał Wieczornego Zamku na szczycie góry Zwalisko znajduje się jedna, zwana Skarbczykiem. Ukryte są pod nią wielkie skarby, jednak dostać się do nich trudno — wejście bowiem otwiera się tylko raz do roku, a w dodatku, w przeciwieństwie do wielu innych tego typu miejsc, każdego roku w inną noc. Żeby więc uszczknąć bogactwa trzeba się wykazać wielką determinacją lub mieć dużo szczęścia.