Piekiełko

Pewnego razu żyła na Roztoczu dziewczyna ogromnej urody. Wielu starało się o jej rękę, jednak ona niezłomnie kochała swojego jednego wybranka i odrzucała zaloty. Razu pewnego na wiejskiej zabawie pojawił się parobek równie urodziwy. I on starał się zyskać przychylność pięknej dziewczyny, jednak na nic się jego starania zdały. A był to diabeł, który przybrał taką postać.

Dawniej ziemia, na której obecnie znajdują się głazy Piekiełka, należała do pewnego starca. Był on trudnym sąsiadem, nigdy nie pomagał innym w potrzebie, a do tego czarodziejską jakąś mocą potrafił rozkazywać pogodzie. Często kiedy burze nadchodziły na wieś, pola innych chłopów były poniszczone, zaś jego włości nienaruszone. Śmiał się wtedy tylko z nieszczęścia innych.