powiat bytowski

Kiedyś gromada dzikich świń grzebała w leśnym runie w poszukiwaniu pożywienia. Zamiast niego jednak dokopały się do wody, która wypłynęła spod ziemi. Z czasem zaczęła płynąć coraz szerszym strumieniem, aż powstała rzeka. Nazwaną ją Wieprzą, dla upamiętnienia jej “odkrywców”.

W miejscu, gdzie dziś płynie Wieprza kiedyś swoje pole miał diabeł. Chciał je zaorać, ale nie miał konia, więc pomysłowy czart zaprzągł do pługa swoją teściową. Była to jednak kobieta stara i słaba. Pługiem, który ciągnęła, zarzucało raz w lewo, raz w prawo, a w bruzdy wpływała woda. Widząc to diabeł złapał się za głowę i przegonił kobietę. Ta uciekała, wlokąc za sobą pług. Woda dalej wpływała do tworzonych przez nią bruzd.

Dawniej Wieprza wypływała z nieistniejącego już jeziora. Na jego środku znajdowała się wyspa. Na wyspie rosła świeża i soczysta trawa, więc lokalni mieszkańcy chętnie przepędzali tam bydło, by się pożywiło.