miasto Przeworsk

Któregoś roku pod Przeworsk nadciągnęły wojska tatarskie, które co jakiś czas pustoszyły Podkarpacie. Jednak nim zdążyły napaść na miasto, zostały dostrzeżone przez praczki, robiące pranie w rzece Mleczce. Na widok wroga podniosły one raban, waląc w swoje tary i miednice. Hałas usłyszeli strażnicy na murach, którzy zdążyli dzięki temu zamknąć bramy i przygotować miasto do obrony.

Kiedy wojska tatarskie podeszły pod Przeworsk w czasie jednego ze swoich najazdów na Podkarpacie, zostały dostrzeżone przez kominiarza, który czyścił jeden z miejskich kominów. Wiedząc, że nie ma czasu na ostrzeżenie wszystkich, wydobył z wieży dzwonniczej stary taraban, który kiedyś tam widział. Zaczął biegać po ulicach miasta i bić w niego. Mieszkańcy, pojąwszy w mig co się dzieje, przygotowali miasto do obrony i odparli atak.

Podczas najazdu tatarskiego na Podkarpacie, być może w 1502 roku, armia najeźdźców stanęła w pobliżu Przeworska. Przestraszeni mieszkańcy ukryli się w dobrze ufortyfikowanym klasztorze bernardynów i czekali na rozwój wydarzeń. Gwardian zakonu tymczasem zdołał wezwać na negocjacje dowódcę tatarskiego, okazało się bowiem, że poznali się oni w przeszłości.