Pewnego razu gminny pasterz, który był odpowiedzialny za wypas owiec z całej okolicy, nie mógł sam nadzorować zwierząt, więc zlecił to swoim synom. Młodzieńcy jednak lekce sobie potraktowali pracę, a to próbując ujeżdżać owce, a to batem rozpędzając stado. Gdy nadeszło południe, wyjęli prowiant, spakowany im przez matkę. Gdy jednak ujrzeli, że zamiast kromek z masłem mają chleb posmarowany twarogiem, wpadli we wściekłość. Jeden rzucił chlebem o ziemię, inny splunął na kromkę, jeszcze kolejny zaczął batożyć swój posiłek. Obserwujący to z pewnej odległości parobek pracujący w polu zaśmiewał się z młodzieńczych wybryków.