Dawno temu w Sławatyczach żył człowiek, zwany Starym Brodaczem. Był to wędrowiec i wagabunda, tak też wyglądający - z długą brodą, kosturem, a gdy było zimno, w futrzanym kożuchu. Co roku po Bożym Narodzeniu odwiedzał on chłopskie chaty. Tam wysłuchiwał skarg mieszkańców w zamian za drobne datki, a następnie udawał się na pola za wsią, gdzie wykrzykiwał je w wichurę. W ten sposób troski przepadały bez śladu, a w domach mieszkańców wsi rozlegały się śmiechy i śpiewy.