Dawno temu na wzgórzu, na którym obecnie stoi cerkiew w Puchłach, rosła ogromna lipa. w wykrocie pod nią mieszkał pewien starzec, cierpiący od lat na obrzęk nóg, który uniemożliwiał mu funkcjonowanie. Modlił on się żarliwie do Matki Boskiej, aż któregoś dnia ukazała mu się ona w gałęziach rozłożystego drzewa. Od tego dnia dolegliwość znikła, a od jej nazwy (nogi “puchły”) wzięła się nazwa miejscowości.